X
تبلیغات
عمران و ساختمان(سازه پردازان)
 
آخرین مطالب
نوشته شده در  


مراحل ساخت ساختمان


ساختمانهای بتنی: ساختمان بتنی ساختمانی است که بر روی اسکلت اصلی آن از بتن آرمه (سیمان،شن،ماسه و فولاد به صورت میلگرد ساده و یا آجدار )استفاده شده باشد

ساختمانهای فلزی: در این نوع ساختمانها برای ساختن ستونها و پلها از پروفیلهای فولادی استفاده می شود

ساختمانهای آجری: برای ساختمانهای کوچک که از دو طبقه تجاوز نمی نمایند می توان از این نوع ساختمان استفاده نمود

ساختمانهای خشتی و گلی: اسکلت اصلی این نوع ساختمان‌ها از خشت خام و گل می‌باشد و تعداد طبقات آن از یک طبقه تجاوز نمی‌کند و در مقابل نیروهای جانبی همانند زلزله به هیچ وجه مقاومت نمی‌نمایند.
ساختمان‌های چوبی:این نوع ساختمان‌ها در مناطقی که چوب با قیمت ارزان در دسترس است ساخته می‌شوند (مانند شهرهای جنوبی کشور اتریش، بعضی ایالت‌های کشور آمریکا و ...).
ساختمان‌های چوبی در ایران به علت کمبود منابع کمتر ساخته می‌شود.

ساختمان‌های ترکیبی: ممکن است ساختمانی از دو یا چند نوع از انواع فوق ساخته شود مانند ساختمان‌های فلزی-بتنی و یا فلزی-آجری و ...



مراحل عمومی اجرای ساختمان:


بازدید زمین و ریشه کنی

قبل از شروع هر نوع عملیات ساختمانی باید زمین محل ساختمان بازدید شده و وضعیت و فاصله آن نسبت به خیابانها و جاده های اطراف مورد بازرسی قرار گرفت و همچنین پستی و بلندی زمین با توجه به نقشه ساختمان مورد بازدید قرار گیرد .

پیاده کردن نقشه:

برای پیاده کردن نقشه ساختمانهای مهم معمولاً از دوربینهای نقشه برداری استفاده می شود ولی برای پیاده کردن نقشه ساختمانهای معمولی و کوچک از متر و ریسمان بنایی که به آن ریسمانکار هم می گویند استفاده می گردد
برای پیاده کردن نقشه با متر و ریسمان کار ابتدا باید محل کلی ساختمان را روی زمین مشخص نمود و بعد با کشیدن ریسمان در یکی از امتدادهای تعیین شده و ریختن گچ یکی از خطوط اصلی ساختمان تعیین شود. بعد خط دیگر ساختمان را که معمولاً عمود بر خط اول می باشد با استفاده از خاصیت قضیه فیثاغورث رسم می کنیم.معمولاًدر اصطلاح بنایی استفاده از این روش را 5و4و3 می گویند.زیرا در این طریق معمولاً اضلاع مثلث 3متر و4متر و وتر مثلث 5 متر است و برای مکانهای کوچکتر یا بزرگتر می توان از مضربهای این اعداد استفاده نمود.

برای پیاده کردن بعد از اینکه خط تراز مبنا توسط مهندسین مشخص گردید رپریا یک نقطه مبنا به ارتفاع خاص یا نشانه گذاری خاص بر روی زمین و یا محوطه اطراف برای بهتر و سریعتر پیاده کردن نقشه اجرا مي شود . و سپس ایجاد پلان بر روی زمین با گچ ریخته مي شود.

 

گود برداری

بعد از پیاده کردن نقشه و کنترل آن در صورت لزوم اقدام به گودبرداری می نمایند .گودبرداری برای آن قسمت از ساختمان انجام می شود که در طبقات پایین تر از کف طبیعی زمین ساخته می شود مانند موتور خانه و انبارها و پارکینگها و غیره.



پی کنی:

دلایل اصلی پی کنی :

1-دسترسی به زمین بکر
2-برای محافظت از پایه ساختمان
ابعاد پی

عرض و طول و عمق پی ها کاملاً بستگی به وزن ساختمان و قدرت تحمل خاک محل ساختمان دارد

انواع پی ها:

1-
پی نقطه ای

2-پی نواری

3-پی گسترده


که برای حفر پی پروژه با توجه به حجم عملیات پی کنی وهمچنین عمق آن اقدام به پی کنی با استفاده از دستگاه مکانیکی شد

شفته ریزی :
طریقه شفته ریزی بدین صورت است که شفته را در پی ریخته و پس از آنکه شفته به حدود 20 یا 30 سانتی متر رسید آن را در یک سطح افقی هموار می کنند و یک روز آن را به حالت خود می گذارند . تا آبش در اثر تبخیر یا جذب کاهش باید ( اصطلاحا دونم شود ) سپس آن را با وزنه ی سنگینی ( تخماق ) می کوبند تا کاملا متراکم گردد . مجددا به همان ارتفاع شفته ریزی انجام گرفته و تا پر شدن پی همچنان ادامه می یابد .

سنگ كاري:

بعد از اتمام مرحله ی شفته ریزی اقدام به سنگ کاری بر روی ملات شفته آهک در داخل پی مي شود.
سنگ کاری بر روی ملات شفته با استفاده از ملات سیمان انجام مي گيرد که حدودا به ارتفاع

70-60 سانتیمتر سنگ کاری در داخل پی اجرا مي گردد.
سپس بعد از رسیدن به ارتفاع مورد نظر یک لایه ی بتن یا نظافت بر روی سنگ کاری صورت مي گيرد
و بدین وسیله ترتیب سطح مقاوم و مناسب برای اجرای ساختمان صورت مي گيرد.

بتن مگر روی سنگ کاری:
بتن مگر یا همان بتن نظافت معمولا برای اینکه سطح کار را تمیز و یا اینکه تراز نمائیم از بتن مگر یا بتن لاغر به ضخامتcm10 استفاده می شود.
روی تمام قسمت سنگ کاری که قبلا انجام داده ایم را بتن مگر کار می کنیم تا بتوان سطح مناسبی را برای بتن ریزی شناژها و همچنین برای کف قالبها بدست آورد

قالب ها:
برای احداث یک سازه بتن آرمه باید بتن خمیری در قالبهایی ریخته شود تا پس از پر کردن تمام حجم قالبها و سفت شدن ،به شکل لازم در آید
.از مهمترین گامها در احداث سازه های بتنی ، انجام قالب بندی است.
پس از استقرار قالبها در محل مربوطه باید از آنهاکاملا"بازدید نموده و درزهایی که احتمالا" باعث بیرون زدن شیره بتن خواهد شد گرفته شود .
پایداری از مهمترین خصوصیاتی است که باید در قالب بندی رعایت شود .

راههای جلو گیری از چسبیدن قالب به بتن:

1-استعمال مایعی که جدار قالب را روغنی کند .

2-استعمال رزین یا روغن جلا .

3-استعمال مواد تاخیر کننده بر روی جدار برای جلو گیری از هیدراتاسیون لایه نازکی از بتن مجاور قالب .

4-استفاده از پوششهایی سخت و کاملا" صاف از قبیل قالبهای فایبر گلاس و یا پلاستیکی .

__________________

انواع مصالح قالب:

1-قالب آجری :
این نوع قالب برای شالوده ها و دیوارهای حائل مجاور خاک مورد استفاده قرار می گیرد برای اجرا بسته به ارتفاع بتن در قالب و نیز نیروهای وارده ،یک دیوار 11 یا 22 سانتی متری احداث می شود

2-
قالب چوبی :
این مصالح برای تمام کارهای قالب بندی از درست کردن قاب قالب تا جدار آن و پایه های اطمینان مورد استفاده قرار می گیرد.

3-
قالب فولادی :
در مواردی که حجم کار زیاد و تنوع سطوح و ابعاد کم باشد ،استفاده از قالبهای فولادی کاملا" به صرفه خواهد بود .

4-
قالب آلومنیومی :
آلومنیوم به دلیل سبکی و سهولت حمل روز به روز کاربرد بیشتری در ساخت قالب به دست می آورد.

5-
قالب فایبر گلاس :

برای استفاده از این قالبها باید هزینه اولیه نسبتا" زیادی را برای درست کردن قالب فولادی لازم متقبل شد ولی هزینه خود مصالح فایبر گلاس که شکل قالب را به خود می گیرند نسبتا" کم بوده که در صورت ساخت تعداد زیادی صفحه فایبر گلاس سرشکن می گردد .


یکی از عوامل مهم مهار کردن قالب در هنگام بتن ریزی می باشد که در این پروژه به همین خاطر در پشت قالبها را با استفاده از خاک محل که قبلا کنده بود در پشت آنها ریخته و تا بتوان بدنه قالبها را در مقابل فشاری که هنگام ریختن بتن به آنها وارد می شود محافظت نمود و مانع از فروریختن و یا حرکت کردن جانبی آن گردد

آرماتوربندی


هدف از به کار بردن فولاد درقطعات بتنی:

بتن جسمی شکننده است که در مقابل نیروهای فشاری،مقاومتی در خور پسند دارد، اما مقاومت آن در مقابل نیروهای کششی ناچیز است وبه همین دلیل ، در محاسبات بتن آرمه ،این مقاومت در نظر گرفته نمی شود.مقاومت بتن درمقابل نیروهای برشی،تقریبا"مقاومت فشاری آن در نظر گرفته می شود.با توجه به اینکه قطعات بتنی ،توﺃما"تحت تاثیرانواع نیروهای فشاری،برشی و کششی قرار می گیرند،لازم است قطعات بتنی،برای مقاومت کافی در مقابل این نیروها ،با عناصر مناسبی مسلح گردند.با در نظر گرفتن مشخصات فیزیکی مواد مختلف ،فولاد با داشتن ضریب انبساط طولی 000012/0-که تقریبا"با ضریب انبساط طولی بتن (00001/0الی000015/0)برابر است ؛همچنین مناسب بودن ضریب ارتجاعی بتن و محاسن دیگر از قبیل فراوانی،شکل پذیری و غیره،مناسبترین عنصر برای این منظور است.فولاد بیشتر به صورت انواع میلگرد همراه با بتن ،بتن آرمه (بتن مسلح)را تشکیل می دهد .




موارد استفاده از میلگردها درتیر بتنی

الف)تحمل نیروهای کششی:یک تیر تخت بتنی یک دهانه را قبل از بارگذاری در نظر بگيريد. در وسط این تیر محوری است که به آن ((تار میانی ))یا تار خنثی می گویند. پس از بارگذاری تار خنثی نه فشرده می شود و نه کشیده ، اما لایه های بتن بالای تار خنثی فشرده می شوند.این لایه ها هرچه از تار خنثی دورتر باشند، فشرده تر و لایه های زیر تار خنثی کشیده می شوند. هر قدر این لایه ها از تار خنثی دورتر باشند، بیشتر کشیده می شوند، بدین ترتیب، مشخص می شود که در تیر ساده یک دهانه، پس از بارگذاری ، حداکثر کشش در ناحیه وسط تیر در زیر تار خنثی و در پایین ترین لایه تیر به وجود می آید؛ بنابرین، لازم است در سطح زیرین بتن، میلگردهایی برای تحمل نیروهای کششی قرار گیرند

سطح مقطع این میلگردها با توجه به مقدار نیروی کششی وارد بر هر ناحیه محاسبه می شود و به همین دلیل ،ممکن است میلگردهای کششی وسط دهانه ،از میلگردهای کششی در نزدیک تکیه گاهها که نیروی کششی کمتری وجود دارد،بیشتر باشد .
ب)تحمل نیروهای فشاری :
با توجه به مقاومت خوب بتن در مقابل فشار ،اکثراً کلیه نیروهای فشاری ،به وسیله بتن تحمل می شود.در تیر یک دهانه در بالای ناحیه بالای تار خنثی ،حداقل میلگردهای فشاری بر اساس استاندارد مربوط بدون محاسبه قرار داده می شود .

بعضی اوقات ممکن است سطح بتن بتنهایی قادر به تحمل نیروهای فشاری نباشد یا اینکه بنا به ضرورت لازم باشد ابعاد بتن کوچک انتخاب شود ؛در این صورت، قسمتی از نیروهای فشاری ،به وسیله میلگردهای فشاری تحمل می شود.این میلگردها در ناحیه فشاری (نزدیک سطح آزاد بتن)قرار می گیرند و سطح مقطع آنها در مقاطع مختلف تیر،بر اساس محاسبه تعیین می شود .

باید توجه داشت که در تیر یک دهانه ساده ،ناحیه کشش و فشار،به گونه ای است که ذکر آن رفت ،اما شکل خم شدن تیرها با شرایط دیگر،ممکن است تغییر کند .

بر اثر بار وارده از بالا ،تیر در قسمت پایین وسط دهانه کشیده ودر قسمت بالا فشرده می شود ،اما بر روی تکیه گاه به عکس ،تیر در قسمت فوقانی کشیده و در قسمت تحتانی فشرده می شود .

با عنایت به مطالب مذکور ،گاهی نیاز است که در مقاطع مختلف قطعات بتنی ،مقدار میلگردها تغییر کند (متناسب با نیروی کششی وارد بر هر مقطع تیر).این تغییرات گاهی با کم و زیاد کردن میلگردها ی راستا (سیتکا)و در مواردی ،با تغییر محل یک میلگرد از پایین به بالا یا از بالا به پایین ،تامین می شود .




به میلگردهایی که بنا به نیاز خمیده می شوند و تغییر مسیر می دهند ،(اتکا)گفته می شود .


ج)تحمل نیروهای برشی:



اگر نیروی برشی واردبر سطح قطعه بتنی بیشتر از مقاومت برشی بتن باشد ترکهایی در تیر بتنی ایجاد می شود که با زاویه حدود 45 درجه ،تار خنثی را قطع می کنند و در نهایت ممکن است موجب بریده شدن قطعه بتنی شود.در شکل 9چگونگی برش ،ناشی از نیروی برشی زیاد را ملاحضه می کنید.در مواقعی که بتن نتواند از به وجود آمدن این برش جلوگیری کند ،باید از میلگردهایی با فرم مناسب برای مقابله با برش استفاده شود



الف) میلگرد مقاوم ،عمود بر خط برش احتمالی در نظر گرفته می شود .این مقاومت ،به وسیله اتکای تکی یا مرکب تامین می شود .


ب) میلگرد مقاوم ،به صورت قائم در تیر بتنی قرار می گیرد
.
این عنصر مقاوم ((خاموت)) نامیده می شود .

__________________

خاموت:

خاموتها میلگردهای شکل گرفته ای هستند که در تیر به صورت قاﺋم قرار می گیرند.معمولا" خاموتها را شکل مقطع تیر می سازند و ضمن اینکه در مقابل نیروهای برشی وارد آمده مقاومت می کنند،میلگردهای فشاری و کششی را در جای خود نگه می دارند.براساس آیین نامه های بتن آرمه ،حد اقل قطر و فاصله خاموتها مشخص می شود،اما برای مقاومت در مقابل نیروهای برشی ،تعداد و قطر میلگردها باید دقیقا"محاسبه شوند.با توجه به اینکه در تیر بتنی ،حداکثر نیروی برشی ،در نزدیکی تکیه گاهها ایجادمی شود ،قطر خاموتها را بیشتر و فاصله آنها را کمتر از نواحی دیگر در نظر می گیرند.
در قسمتهای دورتر تکیه گاهها ،حداقل آیین نامه ای را به کار می برند

انواع میلگردهای مورد مصرف در بتن:



میلگردها با توجه به نوع آلیاژ وشکل ظاهری،انواع مختلفی دارند که در ایران برای مصرف در بتن ،از 3نوع آن در قطرهای مختلف استفاده می کنند .

1 -میلگردهای نرمه با مقطع دایره و سطح کاملا" صاف که اصطلاحا"به آن ،(میلگرد ساده) می گویند .

2 -میلگردهای آجدار و آجدار تابیده(tor)با دو آلیاژسخت و نیمه سخت موجود است .

3 -برای بتنهای پیش تنیده و پس تنیده ،از کابلهای فولادی (سیم بکسل) با تنشهای بسیار بالا استفاده می کنند .



تمیز کردن میلگردها

چون چسبندگی مناسب بین فولاد وبتن از عوامل ﻣﺆثر در مقاومت بتن مسلح است ، باید میلگردهایی که در بتن مسلح به کار می روند ، تمیز و عاری از گل ، روغن ، زنگ زدگی ، پوسته ، خو ردگی یا سایر پوششهای غیر فلزی باشند .

برای تمیز کردن زنگ از سطح میلگرد از برس سیمی ، سندبلاست استفاده کرد.

پوشش بتن روی میلگردهای فولادی:
چون میلگردهای فولادی به عوامل خورنده جوی (رطوبت و رطوبتهای اسیدی)بسیار حساس هستند ؛بنابراین ،باید با پوشش کافی بتن روی آنها ،از زنگ زدگی آنها جلوگیری کرد؛همچنین چون فولاد در برابر آتش سوزی ، از مقاومت خوبی برخوردار نیست ، در زمان آتش سوزی، پوشش بتن ، محافظ مناسبی برای فولاد است.پوشش بتن روی میلگردها برابر است با فاصله بین رویه میلگردها تا نزدیکترین سطح آزاد بتن. ضخامت پوشش بتنی محافظ میلگردها، متناسب با نوع وضعیت محیط ،کیفیت بتن و نوع قطعه مورد نظر ، بوسیله طراح ساختمان تعیین و در نقشه های اجرایی مشخص می شود .

برای ایجاد پوشش یکنواخت بتن روی میلگردها ،از قطعاتی به نام ((فاصله نگهدار)) (لقمه) استفاده می کنند.این قطعات ،قبل از بتن ریزی ،در فواصل متناسب به شبکه میلگرد متصل می شوند.در صورت عدم استفاده از فاصله نگهدار، ممکن است هنگام بتن ریزی ، به خصوص هنگام لرزاندن بتن ، میلگردها تغییر مکان دهند و در نتیجه،پوشش بتن کم وزیاد شود.گاهی این تغییر مکان آنقدر زیاد است که میلگردها به صفحات قالب می چسبند ودر نتیجه هیچگونه پوششی ایجاد نمی شود.فاصله نگهدارها را از جنس بتن ، مواد پلاستیکی ،فلزی و غیره به شکلهای مختلف می سازند.لقمه ها باید از جنس و نوع پایا باشند تا موجب خوردگی میلگرد و قلبه کن شدن پوشش بتن نشوند.بهتر است مخلوطی که در ساخت لقمه های بتنی استفاده می شود از نظر مقاومت ، پایایی ،تخلخل و ظاهر ،با بتن اصلی یکسان باشد .

قلاب انتهای میلگردها و اندازه استاندارد آنها:

برای افزایش چسبندگی بین میلگردها و بتن ، باید در انتهای میلگردهای فولادی قلاب ایجاد کرد . حداقل اندازه قلابهای استاندارد در حالتهای متفاوت اجرایی به این شرح هستند :


الف) میلگردهای اصلی

1-خم 180درجه (خم نیم دایره )

2-خم 135 درجه(چنگک )

3-خم 90 درجه(گونیا )

ب)میلگردهای تقسیم و خاموتها :

1-برای میلگردهایی به قطر 16 میلی متر و کمتر،خم 90 درجه گونیا به اضافه طول مستقیم (حداقل 6برابر قطر میلگرد) ،مشروط بر اینکه از 6 سانتی متر کمتر نباشد .

2-برای میلگردهایی به قطر 16 میلی متر و کمتر از 25 میلی متر،خم 90 درجه گونیا به اضافه طول مستقیم (حداقل 12برابر قطر میلگرد) در انتهای آزاد میلگرد .

3-خم 135 درجه (چنگک)به اضافه طول مستقیم (حداقل 6 برابر قطر میلگرد)به شرطی که از 6 سانتی متر کمتر نباشد .

4-خم 180 درجه (خم نیم دایره)به اضافه طول مستقیم (حداقل 4برابر قطر میلگرد)به شرطی که از 6 سانتی متر در انتهای آزاد میلگرد کمتر نباشد .


اندازه قطر قلابهای انتهایی:


به منظور جلوگیری از کششهای نامطلوب در میلگردها در هنگام خم کردن و همچنین پرهیز از ایجاد تنشهای زیاد در بتن (محل در گیری قلاب با بتن)،باید شعاع قوس، از حد معینی کمتر نباشد .

فاصله میلگردها از یکدیگر در قطعات بتنی:

در یک قطعه بتنی ، باید فاصله میلگردها از هم به اندازه ای باشد که مصالح تشکیل دهنده بتن بتواند از بین آنها عبور کرده در نتیجه ،بتن (کرمو)نشود .

بستن میلگردها به یکدیگر (گره زدن) :

میلگردهای فولادی باید قبل از بتن ریزی ، در محلهای پیش بینی شده و بر اساس طرح و محاسبه ،به یکدیگر بسته و یکپارچه شوند تا از جابه جا شدن آنها ، طی عملیات بتن ریزی تا خودگیری بتن ،جلو گیری شود .

برای بستن دو میلگرد به یکدیگر ، بیشتر از مفتول فلزی نرم با قطر 5/1تا2 میلی متر استفاده می کنند که اصطلاحاٌ به این عمل گره زدن می گویند همچنین می توان با استفاده از وسایل جوشکاری پنو ماتیک ،میلگردها را به یکدیگر متصل کرد .



انواع گره های متداول برای بستن دو میلگرد به یکدیگر:



1- گره ساده (لغزان )

2- گره صلیبی

3-گره پشت گردنی

4-گره اصطکاکی

طول چسبندگی میلگرد و بتن (مهاری) :




چسبندگی میلگرد وبتن،از طریق سطح تماس بین آنها ایجاد می شود.برای استفاده کامل از حداکثر مقاومت میلگردهای داخل بتن ،در مقابل نیروهای وارد شده ، لازم است سطح تماس با توجه به مقدار مقاومت چسبندگی بتن و فولاد در واحد سطح ،به اندازه ای باشد تا بتواند حد اکثر نیروهای وارده را تا حد مقاومت مجاز ،به میلگرد وارد کند .



وصله میلگردها :

میلگردهای مصرفی در بتن ، به علت محدودیت طولی ،گاهی لازم است به یکدیگر وصله شوند و در اکثر مواقع لازم است که نیرو از یک میلگرد به میلگرد دیگر منتقل شود.برای این کار ،از اتصالات پوششی ،جوشی یا مکانیکی استفاده می کنند.برای اتصال میلگردها به یکدیگر لازم است این نکات مورد توجه قرار گیرد .

1-محلهای اتصال میلگردها حتی المقدور پراکنده باشند .

2-در صورت امکان ،وصله ها دور از نقاط کشش حداکثر واقع شوند

3-میلگردهای ساده،در محل اتصال ،قلاب انتهایی داشته باشند


انواع اتصالات میلگرد

الف) اتصال پوششی

ب) اتصال جوشی

ج) اتصال مکانیکی

میز میلگرد خم کنی

با توجه به سنگینی نسبی کار میلگرد خم کنی وفشارهای نسبتا" زیادی که در هنگام خم کردن میلگرد بر دستها و کمرو بعضا" کلیه اعضای بدن عامل وارد می شود، بهتر است برای کاهش این فشارها ، از میز میلگرد خم کنی استفاده شود .


صفحه خم کن میلگرد

صفحه خم کن میلگرد عبارت است از صفحه فولادی مربع یا مستطیلی که بر روی آن تعدادی خار فولادی تعبیه شده است که بوسیله آن از حرکت میلگرد در بعضی جهات جلوگیری می شود.صفحه خم کن میلگرد را از طریق پیچهایی بر روی میز ،ثابت کرده با استفاده از آچار f ،میلگردها را به شکلهای مورد نظر خم می کنند .


پتک:

در کارگاههای کوچک فاقد دستگاه کشش برقی میلگرد صاف کن، ممکن است برای صاف کردن میلگردها ،از پتک و سندان استفاده شود.برای صاف کردن میلگردها ، باید حتما"توجه شود که وزن پتک انتخابی با توجه به قطر میلگرد سنگین نباشد .




برش میلگرد:

میلگردها را برای اعضا بتن مسلح ،معمولا"از شاخه های 12 متری یا کلاف میلگرد ،در طولهای لازم، برش می دهند.بریدن میلگرد به دو صورت سر و گرم انجام می شود که برش سرد از مزایای بیشتری برخوردار است و توصیه می شود حتی المقدور برشهای میلگردهای فولادی به صورت سرد با استفاده از وسایل مکانیکی انجام شوند .




وسایل برش میلگرد:

1- قیچیهای دستی

2-قیچیهای میلگرد بر دستی که بر روی پایه قرار دارند

3-قیچی پروفیل بر دستی

4-ماشین برقی برش میلگرد

آچار خم کن میلگرد (آچار f)


ساده ترین وسیله دستی برای خم کردن مناسب میلگردهای نازک ، وسیله ای است به شکل f که اصطلاحا" به آن آچار f می گویند .

دستگاه میلگرد خم کن برقی

ماشینهای میلگرد خم کن برقی می توانند میلگردهای نازک و قطور را به شکلهای مورد نظر به طور سریع ، آسان و با دقت زیاد خم کنند .

یاد آور می شوم که قبل از اینکه آرماتور گذاری داخل قالب انجام شود لایه تمام ملات اضافه یا

(پاکار) قالب که در درون آن ریخته شده را کاملا تمیز کرده و سپس هر گونه اجسام یا شی اضافی که داخل قالب باشد باید برداشته بعد آرماتور گذاری در درون قالب انجام گیرد.
به هیچ وجه نباید آرماتور را از بالا به سمت داخل قالب پرتاب کرد چون علاوه بر اینکه اتصال آرماتورهاسست می شود شاید که به بدنه قالب آسیب وارد نماید و باعث تخریب با صدمه ای شود که مشمول زحمات زیادی برای درست کردن شود


(ایمنی در آرماتور بندی) :

مطالعات انجام شده نشان می دهد که به هنگام آرماتور بندی،فشار وارد بر دستها و کمر نسبتاً زیاد بوده و گاه بر کل بدن فشار بسیار زیادی وارد می گردد.


برای کاستن از صدمات ناشی از حوادث و خطرات و بروز حوادث ،رعایت موارد زیر مفید خواهند بود .
هنگام قرار دادن یک شبکه سخت شده میلگرد با استفاده از کابل و جرثقیل بر روی قالب،باید لقمه ها به صورتی قرار گیرند که باز کردن و برداشتن کابل بسته شده به دور شبکه به سهولت میسر باشد .

قرار دادن تمام میلگردهای آرماتور در یک نقطه بر روی سکوی کار ممکن است باعث شکستن سکو گردد .

به هنگام راه رفتن بر روی قالبهای آغشته به روغن ،نباید از کفشهایی با کف لغزنده استفاده شود .

در صورتی که تردد کارگران از روی شبکه بسته شده میلگردها ضروری باشد باید با قرار دادن تعدادی تخته یا صفحه فولادی شطرنجی روی میلگردها ،گذرگاهی به وجود آید تا احتمال لغزیدن و سقوط کارگران کاهش یابد .

استفاده از میز آرماتور بندی و خم نشدن کارگر آرماتور بند روی زمین ،باعث کاهش فشارهای وارد بر کمر می شود .

بتن ریزی :


پیمانه کردن و اختلاط:

برای پیمانه کردن مصالح می توان از وسایل مختلف از قپانهای دستی تا توزین کننده های الکترونیکی بهره گیری نمود .

در صورتی که حجم بتن لازم کم باشد ، می توان از بتونیر های کوچک مکانیکی با ظرفیت حدود 200 لیتر استفاده نمود.در این گونه موارد معمولا"نسبت اختلاط حجمی می باشد.مصالح در یک محل جمع آوری شده و همان جا با هم در مخلوط کن ریخته می شود .


برای حجم های متوسط بتن از بتونیر های 500تا 1000لیتری استفاده می شود.برداشت از دپو صورت گرفته و عمل اختلاط انجام می شود .

بتن ریزی در حجمهای زیاد به مخلوط کن های بزرگ با ظرفیت حتی تا 10000 لیتر نیاز دارد.نسبت اختلاط در این گونه موارد به علت نیاز به دقت زیاد ،معمولا" وزنی بوده و توزین با دستگاههای خودکار ونیمه خودکار انجام می شود.پس از انجام توزین ،مصالح درون جام بتونیر ریخته می شوند .این عمل توسط دراگ لاین یا لودر یا تسمه نقاله انجام می گیرد .

 

انواع مخلوط کن ها


الف) مخلوط کنهایی با جام دوار

این مخلوط کنها دارای جامی هستند که حول محوری افقی یا مایل با زاویه کم با افق دوران می کند.


ب)مخلوط کنهایی با جام ثابت :

این مخلوط کنها دارای یک محور چرخان افقی یا قائم (گاه چند محور قائم )می باشند .


پ) کامیونهای مخلوط کن :

این مخلوط کنها دارای یک جام دوار حول محور افقی یا مایل چرخش که بر روی کامیون نسب شده است می باشند و برای مخلوط کردن و حمل بتن به کار می روند .

حمل بتن


بتن باید به گونه ای حمل شود که جدا شدن اجزاء ، کاهش اجزاء و کاهش اسلامپ آن حداقل باشد.بتن با اسلامپ کم و دارای حباب های هوا به دلیل قوام خمیری آن قابلیت حمل بهتری دارد .جدا شدن دانه های درشت گاه نامناسب نخواهد بود ،به شرط آنکه سنگدانه ها مجددا" با مصالح ریز مخلوط شوند و یا بتن مذکور به عنوان لایه فوقانی روی بتن قبلی ریخته شود، زیرا در این گونه موارد لرزاننده ها باعث متراکم شدن مصالح می گردند. ریختن بتن حمل شده در شوت یا از ارتفاع کم باعث کاهش امکان جداشدگی دانه ها می شود .

وسایل حمل بتن

وسیله بکار گرفته شده برای حمل بتن تابع مسافت حمل ،امتداد حمل ،حجم بتن، شرایط محل بتن ریزی و سایر مسائل فنی و اقتصادی و اجتماعی است

.حمل بتن توسط وسایل زیر صورت می پذیرد .

الف) کامیون مخلوط کن

این وسیله برای اختلاط و حمل بتن در مسافتهای کوتاه و بلند مورد استفاده قرار می گیرد .

ب ) جرثقیل و جام


این وسیله برای بتن ریزی ساختمانهای بلند،وبا افزودن یک کابل به آن ،برای بتن ریزی سدها به کار می رود.


پ) فرغون دستی ،فرغون موتوری(دمپر)

این وسیله برای حمل بتن در مسافتهای کوتاه در انواع کارگاهها به خصوص در مواردی که محلهای ورود به محوطه کار نسبتا" محدود هستند به کار می رود .


ت) شوت


این وسیله برای حمل بتن به ترازهای پایین تر از محل تهیه بتن به خصوص در پایین تر از سطح زمین و برای تمام عملیات ساختمانی مناسب است .


ث) تسمه نقاله


این وسیله برای حمل بتن به صورت افقی و نیز به ترازهای بالاتر به کار می رود .


ج) پمپ بتن


پمپ بتن برای انتقال مستقیم بتن از محل تخلیه اصلی به قالبها یا محل تخلیه ثانوی به کار می رود.


چ) شوتهای سقوطی یا خرطوم فیلی


این وسیله برای بتن ریزی در انواع گوناگون قالبهای قائم مورد استفاده قرار می گیرد.


ح) قیف و لوله


این وسیله برای بتن ریزی در زیر آب به کار می رود.


خ) بتن پاش


در مواردی که باید در مکانهای مشکل بتن ریزی کرد و یا در محلهایی که باید مقاطع نازک با سطوح وسیع درست شوند از بتن پاش استفاده می شود .

جادادن و متراکم کردن بتن

پس از ریختن بتن در محل مربوطه باید آن را در قالبها جاداد به نحوی که تمام گوشه ها و زوایای قالب از بتن پر شود .سپس با وسایل لازم کار متراکم کردن بتن انجام می شود.برای متراکم کردن بتن بسته به نوع کار ،بزرگی کار و نوع بتن ریخته شده درون قالبها روشها و وسایل متفاوتی به کار می رود :

1) میل زدن یا وزنه کوبیدن بر روی بتن برای بتن های شل

2) استفاده از لرزاننده ها (ویبراتورها برای سایر بتن ها)

بتن ریزی در هوای گرم


بهترین درجه حرارت برای بتن تازه در هوای گرم در حدود 10تا16 درجه سانتی گراد است لیکن بسیاری از مشخصات فنی درجه حرارتی بین 29 تا 32 درجه سانتی گراد برای بتن تازه را نیز قابل قبول می دانند .

گرمای هوا باعث می شود که:

1) آب بتن سریعاً تبخیر شده و در نتیجه کارایی بتن سریعاً کاهش می یابد .

2) بتن زودتر بگیرد .

3) درجه حرارت بتن سریعتر بالا برود .

4) امکان به وجود آمدن تکهای پلاستیک بیشتر گردد .

5) کنترل میزان حبابهای ایجاد شده در بتن مشکلتر گردد .

عمده ترین تدابیر برای جلو گیری از کاهش آب بتن:

1- توقف بتن ریزی در ساعات گرم روز و ادامه آن در وقت مناسبتر .

2- احتراز از مصرف سیمان تازه و گرم .

3-به کار بردن آب سرد .

4- حفاظت سنگدانه ها از تابش آفتاب و مرطوب کردن آنها در هوای خشک چند ساعت قبل از مخلوط کردن .

5-احتراز از ساختن بتنهای خیلی خشک .

6- پوشاندن بتن در موقع حمل .

7- جادادن سریع بتن در کوتاهترین مدت پس از اختلاط .

8- استفاده از سایبان و غیره .

9- مرطوب نگه داشتن کامل سطح بتن به مدت 24 ساعت .


 




سه شنبه 1390/08/10
نوشته شده در  


تأثیر اندر کنش خاک و سازه در رفتار دینامیکی سازه‏ها


در تحلیل و بررسی رفتار لرزه‏ای یک سازه، تحریکی که از جانب زمین به سازه اعمال می‏شود برای حالتی که سازه بر زمین سخت و سنگ بستر متکی باشد همان تحریکی است که قبل از احداث سازه در آن نقطه پی وجود داشته است، اما در صورتی که سازه بر خاک نرم متکی باشد تغییرات مهمی در ورودی لرزه‏ای سازه رخ خواهد داد. از جمله حرکات زمین آزاد (Free Field) با وجود سازه ساخته شده تغییرات نسبتاً قابل توجهی را متحمل می‏شود و نیز سیستم دینامیکی سازه مورد نظر متفاوت از سیستمی با شرایط پی‏ گیردار خواهد بود. لذا سازه با خاک پیرامون خود در اندر کنش بوده و تغییراتی را در حرکات پایه ایجاد خواهد نمود. در نتیجه در نظر گرفتن اثرات اندر کنش خاک و سازه به طور دقیق ممکن است باعث افزایش دوره تناوب طبیعی و در نتیجه باعث کاهش ضریب زلزله در طراحی و متعاقباً کاهش هزینه‏ها گردد. در این مقاله سعی شده است که نحوه اثرات بر هم کنش خاک و سازه مورد بررسی قرار گیرد.
تجربیات دهه اخیر نشان داده‏اند که اثرات بر هم کنشی سازه و خاک در ساختمانهای حجیم، ‌سنگین و صلب که بر روی خاکهای ضعیف و نرم بنا شده‏اند، از نظر پایداری آنها قابل توجه می‏باشد.


تغییر و اصلاح حرکت زمین آزاد تحت تأثیر وجود سازه با پی حجیم و سنگین، یکی از گامهای مهم تحلیل بر هم کنش دینامیکی سازه و خاک می‏باشد.
در مواردی که ساختمانها بر روی خاک نرم بنا شده‏اند، اثرات برهم کنش خاک و سازه پریود اصلی سیستم را افزایش داده و باعث کاهش نیروی برشی پایه می‏شوند.از سوی دیگر فرکانس حرکت ورودی زمین در فصل مشترک خاک و سازه، نقش مهمی در نحوه تأثیر بر هم کنش خاک و سازه دارد.

بنابراین در یک طراحی مطمئن، برای درنظر گرفتن اثرات برهم کنشی دینامیکی سازه و خاک لازم است طیفهای شتاب توسط یک سری منحنی با مقدار حداکثرهای مختلف تعیین گردند.
اثرات بر هم کنش دینامیکی سازه و خاک معمولاً‌ برای پی‏های مدفون و نیمه مدفون نسبت به پی‏های سطحی قابل ملاحظه‏تر می‏باشند.
اثرات بر هم کنش برای انواع مختلف پی‏های سطحی مانند پی‏های منفرد و مرکب، گروه شمع‏ها و پی‏های جعبه‏ای باید با ملاحظه اثر مدفون شدگی در نظر گرفته شود.
انعطاف پذیری خاک می‏تواند باعث افزایش پریود غالب ساختمان و در نتیجه مقادیر کوچکتر شتاب در محدوده پریودهای بلند گردد.
در نتیجه در نظر گرفتن اثرات بر هم کنش خاک و سازه به طریق صحیح، ممکن است باعث کاهش ضریب زلزله در طراحی و کاهش هزینه‏ها گردد که در نهایت طرح اقتصادی‏تر می‏شود. اگر چه در موارد بسیاری باعث افزایش در شتابهای وارده و بالتبع افزایش هزینه خواهد شد.

بررسی
اثر اندرکنش خاک و سازه بسیار مهم ارزیابی شده و در حالت کلی قابل صرف نظر کردن نمی‏باشد. تا آنجا که بعضی از آئین نامه‏های طراحی لرزه‏ای که در مورد سازه‏های معمولی بکار میروند، کاهش معینی را در بار استاتیکی معادل برای منظور کردن اثر کنش در حالتی که پی ساختمان صلب در نظر گرفته می‏شود، مجاز می‏دانند.
در آنالیزهای دینامیکی کلاسیک، سازه مورد نظر با تعداد معینی درجه آزادی مدل می‏شود و معادلات حرکت دینامیکی سازه به تنهائی فرمول بندی شده و برای حل این معادلات روشهای توسعه یافته زیادی نیز موجود می‏باشد. اما تحلیل سازه به تنهایی نمی‏تواند دربرگیرنده تمامی جوانب باشد. در بسیاری از حالات مهم، مثلاً‌حالات تحریک لرزه‏ای، بار دینامیکی به محیط خاک اطراف سازه اعمال شده و این فرآیند نیاز به مدلسازی خاک اطراف را نشان می‏دهد.(خاک اطراف سازه، یک مدل نامحدود است). برای این منظور ابتدا تحلیل خطر زلزله برای منطقه مورد نظر توسعه مهندسین صورت می‏گیرد، سپس این احتمال را که زلزله مورد استفاده برای طراحی در طول عمر مفید سازه از مقدار معینی بیشتر شود،‌تعیین می‏کنند که در این ارزیابی نوع سازه دارای اهمیت زیادی می‏باشد.
برای یک سازه با اهمیت، مثل نیروگاههای اتمی این احتمال بسیار کوچک در نظر گرفته می‏شود، که این تحلیل نهایتاً‌منجر به تعیین مهمترین پارامتر، مشخصه حرکت زمین، خواهد شد که عبارت است از حداکثر شتاب زمین(P.G.A).
پارامترهای دیگری مانند طول دوام زلزله و محتوی فرکانسی،‌توسط زلزله شناسان بر اساس تاریخچه لرزه‏ای منطقه مورد نظر تعیین می‏شود که این فعالیتها در نهایت منجر به تعیین یک نوع حرکت برای نقطه‏ای به نام نقطه کنترل می‏شود.

 

اثر اندرکنشی خاک و سازه

 


در مقایسه کیفی پاسخ یک سازه احداث شده بر روی زمین صلب و سازه احداث شده در خاک نرم (مطابق شکل)، مواد ذیل معین می‏شوند.
دو سازه با پی صلب (شامل پی و دیوارهای جانبی) در شکل a نشان داده شده است. لایه خاک نرم روی سنگ قرار گرفته است. فاصله بین دو سازه کم بوده، لذا حرکات زمین که در سنگ بستر دریافت می‏شود برای هر دو سازه یکسان است. (برای سهولت یک حرکت با انتشار قائم در نظر گرفته شده است.)
نقطه کنترلی در سطح سنگ و در نقطه A در زمین آزاد در نظر گرفته شده است که در آن نقطه، حرکات زلزله به صورت تابعی از زمان تخصیص داده شده می‏شوند. در ادامه مقایسه دو سازه مورد نظر در شکل (a) برای سازه واقع بر خاک صلب، حرکت در نظر گرفته شده در نقطه کنترل A (که از نظر تئوری با حرکت در نقطه B یکسان است) می‏تواند مستقیماً‌ به پی سازه صلب وارد شود.
شتاب ورودی حاصل از نیروی اینرسی افقی وارده بر سازه در کل ارتفاع یکسان می‏باشد.
در طول زلزله یک لنگر واژگونی و یک برش پایه در پی سازه وجود دارد. چون زمین صلب می‏باشد، این نیروها تغییر شکل‏های اضافی به پی تحمیل نمی‏کنند و تغییر مکانهای افقی منتج در پایه با حرکت نقطه کنترلی برابر است و حرکت دورانی در پایه ایجاد نمی‏شود و در این حالت پاسخ سیستم، به پارامترهای سازه بستگی دارد. اما برای سازه احداث شده روی خاک نرم حرکات پی در نقطه O با حرکات نقطه کنترل A متفاوت خواهد بود که این تفاوت به دلیل اثرات متقابل خاک و سازه می‏باشد، این تفاوت در نتیجه سه اثر زیر انجام می‏شود.
اولاً‌: حرکات محل در غیاب ساختمان ویا هر نوع خاکبرداری(حرکات زمین آزاد)تغییرمی‏یابد.(شکل C )
حرکات خاک نرم روی سنگ بستر در نقطه C با حرکات نقطه کنترلی A متفاوت خواهد بود زیرا که خاک نرم روی نقطه C، باعث کاهش حرکات در آن نقطه (c) خواهد شد و در بیشتر حالات،‌حرکات از نقطه C به بالا تشدید می‏شود که این مورد به محتوی فرکانس امواج بستگی دارد.

دوماً: خاکبرداری و جایگزینی پی صلب در محل مورد نظر، حرکات را تغییر می‏دهد. (شکلd). در این گونه پی‏ها میانگین یک سری حرکت با مؤلفه‏های افقی و دورانی به پی‏ها وارد می‏شود که این حرکتهای وارده به پی،‌باعث ایجاد شتاب و در نتیجه نیروی اینرسی خواهد شد که در طول ارتفاع سازه متغیر می‏باشند. این قسمت از این نیروها که ناشی از اندرکنش خاک و سازه می‏باشند، اصطلاحاً قسمت اندرکنش سینماتیکی نامیده می‏شود.

سوماً: نیروهای اینرسی وارده بر سازه باعث ایجاد لنگر واژگونی و یک برش معکوس در مرکز پی می‏شوند (شکلe) که این لنگر و برش باعث ایجاد تغییر شکل در خاک و لذا تغییر در حرکات پایه خواهد شد که این قسمت تحلیل اصطلاحاً اندرکنش اینرسی نام دارد.

همچنین در این شکل‏ها می‏توان اثرات مهم در نظر گرفتن اندرکنش خاک ـ سازه را مشاهده کرد.
اولاً: حرکات لرزه‏ای وارد بر سیستم خاک ـ سازه تغییر خواهد کرد. به لحاظ تشدید حرکات زمین آزاد، مؤلفة انتقالی در بسیاری حالات بزرگتر از حرکات نقطه کنترلی می‏باشد و لذا یک شتاب نگاشت دیگر به سیستم اعمال خواهد شد.
این تشدید حرکات لرزه‏ای بیانگر این حقیقت است که سازه‏های احداث شده بر روی لایه خاک نرم و عمیق بسیار شدیدتر از سازه‏های همجوار که بر روی سنگ یا زمین سفت بنا شده اند آسیب خواهند دید.

دوماً: وجود خاک در مدل نهایی دینامیکی سیستم خاک‏ـ ‏سازه‌، موجب نرمی و انعطاف پذیری بیشتر سیستم شده و باعث کاهش فرکانس پایه سازه‌ (افزایش پریود) شده که به طور مشخصی از فرکانس سازه با پایه گیردار کوچکتر است.

سوماً: بازتاب انرژی ناشی از امواج منتشره از سازه، باعث افزایش میرائی مؤثر سیستم نهائی خاک ـ سازه می‏گردد.

نتیجه
با تداخل سه اصل فوق مشاهده می‏شود که اثر اندرکنش خاک ـ سازه در طراحی سازه‏ها غیر قابل چشم پوشی بوده و در نظر گرفتن آن و تحلیل اثرات متقابل خاک و سازه در بسیاری موارد از جمله طراحی سازه‏های استراتژیک و مهم مانند نیروگاههای هسته‏ای، موجب شناخت بهتر برای طراحی مطمئن‏تر و اقتصادی‏تر می‏گردد.



مراجع
راهنمای تحلیل بر هم کنش دینامیکی خاک ـ سازه و اثرات آن بر واکنش دینامیکی سازه
dynamic soil structure interaction

 




سه شنبه 1390/08/10